คาถาอภิญญารวม
"โสตัตตะภิญญา"

ได้พบองค์สมเด็จพระจอมไตรที่ พระจุฬามณีเจดียสถาน องค์สมเด็จพระพิชิตมารตรัสว่า
"สัมพเกษี! สำหรับอภิญญาที่เธอได้ เวลาที่เธอจะใช้ก็ต้องจับกสิณนั้นกสิณนี้ ใช้จิตอย่างนี้ช้าไปหน่อย ความจริงเขาใช้อภิญญากันจริง ๆ เขาใช้จับอภิญญารวม

คำว่า "อภิญญารวม" นี่นึกถึงอภิญญาสมาบัติ คือ นึกถึงอารมณ์กสิณทั้งหมดว่าเราต้องการอะไร แล้วก็ใช้บทภาวนา ภาวนาย่อ ๆ ว่า "โสตัตตะภิญญา" ให้ทำเพียงเท่านี้ เวลาภาวนาให้กำหนดลมหายใจเข้าออก แล้วก็ทิ้งนิมิตเสีย ไม่ต้องไปใช้นิมิตในกสิณ ใช้"โสตัตตะภิญญา" อย่างเดียว คือ จับกำหนดลมหายใจเข้าออกให้ถึงที่สุดเป็นฌาน ๔ เท่านี้ อภิญญาทุกอย่างจะรวมตัว เราจะใช้ได้ทันทีทันใด โดยไม่ต้องเลือกกสิณอะไรทั้งหมด"

ก็มาทำ ๆ แล้วก็สบายใจ อภิญญาทุกอย่างมันก็รวมตัว เวลาจะใช้อภิญญาก็ใช้ "โสตัตตะภิญญา" เป็นคำภาวนาเท่านี้ ทุกคนก็สามารถจะทำได้