มนุษย์ กับคน

      ท่านสาธุชนทั้งหลาย วันนี้ มาพบกันถึงเรื่องไตรภูมิ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ท่านบรรดาพุทธบริษัทนอนพักอยู่ในดินแดนของอสุรกาย และสัมภเวสีสิ้นเวลาถึง ๗ วัน หวังว่า บรรดาญาติโยมพุทธบริษัท ทุกท่านคงจะได้มีโอกาสสังสรรค์กับบรรดาสัมภเวสีและอสุรกายมาพอสมควร ท่านมองดูแล้วน่าอยู่ไหม? สัมภเวสีก็ดี อสุรกายก็ดี สัตว์เดียรัจฉานก็ดี พวกนี้ไม่ใช่ใคร เป็นมนุษย์ สำหรับวันนี้จะพาบรรดาญาติโยมพุทธบริษัทไปทัศนาจรดูมนุษย์กัน
      พวกเราก็เป็นมนุษย์ เขาก็เป็นมนุษย์ ทุกคนเราเรียกกันว่ามนุษย์ คนว่า มนุษย์แปลว่าเป็น ผู้มีใจสูง แต่ความจริงคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์ มีรูปร่างหน้าตาเป็นมนุษย์นี่ หามนุษย์ได้ยากเต็มที ส่วนใหญ่มักจะเป็นคนไปเสียหมด คำว่า คนกับมนุษย์ไม่เหมือนกัน เพราะคนนี่แปลว่ายุ่ง มนุษย์แปลว่าใจสูง ผู้ที่มีใจสูงคือผู้ที่ทรงอยู่ในกรรมบถทั้ง ๑๐ ประการ หรือว่าทรงศีล ๕ ประการ เรียกว่ารักษากรรมบถ ๑๐ หรือว่ารักษาศีล ๕ เป็นปกติ อย่างนี้เรียกว่ามนุษย์ ใครที่ไม่มีกรรมบถ ๑๐ หรือว่าไม่มีศีล ๕ หรือว่ามีแต่มีไม่ครบ อย่างนี้ท่านเรียกว่าคน ถ้าหากว่ามีกรรมบถ ๑๐ หรือศีล ๕ ขาดทั้งหมดอย่างนี้ เรียกว่าคนเต็ม ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ถ้าหากว่ามีกรรมบถ ๑๐ หรือ หรือศีล ๕ บางอย่างที่รักษาไว้ได้บ้าง อย่างนี้เรียกว่าคนไม่เต็ม ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ คือเป็นมนุษย์บ้าง เป็นคนบ้าง ท่านที่เป็นมนุษย์จริงๆ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ตนเองและบุคคลอื่น เพราะเกรงว่าศีลจะขาด เกรงว่าสิกขาบทในกรรมบถ ๑๐ จะบกพร่อง สำหรับพวกคนนั้นเลวมาก เพราะว่าสร้างความเดือดร้อนให้แก่คนอื่น ถือประโยชน์ส่วนตนเป็นสำคัญ
      เอาละเรื่องมนุษย์กับคนนี่ขอเว้นไปเสีย พูดไปก็รำคาญหูบรรดาท่านพุทธบริษัท วันนี้เรามานั่งดูมนุษย์กัน หรือมานั่งดูคนกัน ไม่ต้องเดิน ถ้าจะมองไปดูฝ่ายสูง จะเห็นว่ามีปราสาทราชวังมาก มีความสวยสดงดงาม มีความเป็นอยู่บริบูรณ์ สมบูรณ์ไปด้วยวัตถุที่เต็มไปด้วยโลกาวิสัย แล้วบางท่านหย่อนลงมาก็เป็นอำมาตย์ข้าราชบริพาร เป็นนายกรัฐมนตรี เป็นองคมนตรี เป็นองคมนตรี แล้วเป็นรัฐมนตรี เป็นปลัดกระทรวง เป็นอะไรต่ออะไร