หรือจะเรียกกันตามภาษาเมืองมนุษย์เรียกว่าพัศดีก็ได้ ถามท่านพัศดีนรกดู ว่านรกนี้มีอยู่เท่าไหร่ ฟังดูแล้ว ฟังดูเขาบอกมาแล้ว บรรดาพุทธบริษัทได้ยินหรือเปล่า ถ้าไม่ได้ยิน อาตมาได้ยิน ใครเป็นคนบอก ก็ขอตอบว่าหนังสือธรรมเป็นคนบอก ท่านบอกว่านรกขุมนี้ สัตว์มีอายุ ๑ หมื่น ๖ พันปีนรก แล้วก็เทียบกับอายุของมนุษย์ได้ ๑๘๔,๒๑๒ ล้านปีในเมืองมนุษย์ จึงได้วันหนึ่งในนรก จำได้หรือยัง อายุของสัตว์นรกขุมนี้ ๑๖,๐๐๐ ปีนรก แต่ว่ามาเทียบกับเมืองมนุษย์ เมืองมนุษย์นี่ ๑๘๔,๒๑๒ ล้านปี ได้ ๑ วันของเขา แล้วก็คูณกันเอาเอง ก็แล้วกันว่ามันเท่าไรกันแน่ นี่เป็นอายุของขุมนรกนี้ ตานี้นรกขุมนี้มีการลงโทษยังไง บรรดาท่านพุทธบริษัทมองดูในขุมนรก สัตว์มีอาการดิ้นทุรนทุรายมากกว่านรกขุมอื่นๆ ที่ผ่านมา กระแสไฟฟ้าก็มีความร้อนสูง มีกำแพงกั้นสี่ด้านเป็นกำแพงเหล็กแดงฉาน แล้วก็เบื้องล่างก็เป็นพื้นเหล็ก นายนิริยบาลเดินแบบสบายๆ ในบริเวณของนรกมีอะไรก็ดูกันก่อน ดูให้ทั่ว เกลื่อนกล่นไปหมดนี่
      อ๋อ ในบริเวณนั้นเห็นไหม บรรดาท่านพุทธบริษัท มีแหลนหลาวเต็มไปหมด มันแหลมแล้วก็คมแล้วก็แดง มีเปลวไฟออกมาจากแหลนหลาวทั้งหลายเหล่านั้น มันเที่ยวไล่เสียบไล่แทงบรรดาสัตว์ทั้งหลาย สิ่งเหล่านี้ ความจริงไม่มีชีวิต มันเสียบแทงสัตว์ทั้งหลายแล้วก็ตั้งขึ้นไว้ ไฟหรือก็ไหม้ เนื้อหนังหล่นลงมาไหม้ เรียกว่าถูกไฟไหม้เนื้อหนังก็ทนไม่ไหว เนื้อก็ค่อยๆ หล่น ขยายตัวลงมา ผลที่สุดบรรดาสัตว์นรกทั้งหลายก็ทนอยู่บนแหลนไม่ไหว หล่นลงมาข้างล่างถูกพื้นเหล็กแดงเป็นเพลิงข้างล่างร้อนจัด ไฟก็เผาเจ้าสุนัขตัวใหญ่ๆ พากันวิ่งมากัดกิน กัดกินเนื้อ มันทั้งเจ็บทั้งแสบทั้งร้อน พอเข้าไปถึงกระดูกมันก็แทะกระดูกอีก สัตว์ทั้งหลายเหลือแต่กระดูก บรรดาท่านพุทธศาสนิกชนและบรรดาพระคุณเจ้าที่ติดตามมาคงจะคิดว่าตาย ธรรมดาคนและสัตว์ในเมืองมนุษย์ ถ้ามันเหลือแต่กระดูกแล้วชีวิตมันก็ไม่เหลือ แต่ทว่าในเมืองนรกนี้หาความตายไม่ได้ เพราะว่าเขาเอามาเพื่อทรมาน ถ้าตายเสียแล้วก็ไม่มีการทรมานกัน ทีนี้เพื่อการทรมาน แม้เหลือแต่กระดูกก็ยังมีความรู้สึกสมบูรณ์บริบูรณ์ เรียกว่าไม่ยอมตายกัน ตานี้เมื่อเหลือแต่กระดูกแล้ว สัตว์ทั้งหลายก็ถอยหลังออกมา สุนัขที่กัดกินน่ะก็ถอยหลังออกมา เห็นไหมเป็นเหล่าๆ เป็นหมู่ๆ พอถอยหลังออกมาแล้วก็ปรากฏว่าสัตว์นรกทั้งหมดมีเนื้อหนังครบถ้วนบริบูรณ์ตามเดิม ถูกไฟไหม้เนื้อแดงฉาน บรรดานายนิริยบาลก็เข้าไปใกล้ เอาหอกเที่ยวไล่ทิ่มไล่แทง